Soms kunnen mensen met dementie, psychische problemen of een verstandelijke beperking niet goed meer zelf inschatten wat goed voor hen is. De Wet zorg en dwang voorziet dan in een aantal mogelijkheden om toch zorg te bieden die noodzakelijk is. Daarbij gaat het dus om onvrijwillige zorg. Dat moet zorgvuldig gebeuren. De Wet zorg en dwang is daardoor een complexe wet. Deze treedt vanaf 1 januari 2020 in werking. Om zorgorganisaties te ondersteunen bij de voorbereiding op deze nieuwe wet hebben VGN en ActiZ een handreiking opgesteld.

Veiligheid en vrijheid blijken soms tegengestelde begrippen te zijn. Een wet moet de kaders bieden, maar professionals en cliënt (of de vertegenwoordiger van de cliënt)  moeten de ruimte krijgen dit in nauw overleg in te vullen.

Zorgplan

De Wet zorg en dwang (Wzd) heeft als uitgangspunt dat zorg wordt verleend op basis van een zorgplan. Binnen zes weken na aanvang van de zorg moet dat zijn opgesteld. Het zorgplan moet in ieder geval elke zes maanden moet worden geëvalueerd. De eerste evaluatie van het zorgplan moet binnen vier weken na vaststelling van het zorgplan worden gehouden.

Stappenplan

Onvrijwillige zorg kan in het zorgplan worden opgenomen als dat noodzakelijk is om ernstig nadeel te voorkomen. De besluitvormingsprocedure die hiervoor nodig is, wordt het stappenplan genoemd. Het stappenplan begint met een heroverweging van het zorgplan. Levert dat geen oplossing op, dan moet onvrijwillige zorg worden overwogen.

Lees hieronder verder.

Typ hier uw zoekopdracht om de site te doorzoeken