De Wet zorg en dwang levert de gehandicaptensector 88 miljoen euro aan extra administratieve kosten op. Dat heeft de Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland (VGN) berekend. De sector wil voorkomen dat de administratieve lasten ten koste gaan van de zorg aan cliënten en besluit daarom bepaalde administratieve handelingen niet uit te voeren.

De Wzd vervangt per 1 januari 2020 de Wet Bopz. Afgelopen juni ging De Jonge in op het voorstel van de VGN om in 2020 een overgangsjaar in te stellen, om het veld de ruimte te geven de nieuwe wet goed te implementeren. Er ontbreek echter veel informatie die nodig is om dat te kunnen doen.  Inmiddels is het bijna 1 januari 2020 en constateert de VGN dat het overgangsjaar amper geconcretiseerd is. ‘We hadden hier een hele andere voorstelling van’, zo stelt Frank Bluiminck, directeur van de Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland (VGN). De VGN heeft al meerdere keren aan de bel getrokken en deed vele voorstellen om de administratieve lasten te beperken. Deze zijn volgens Bluiminck amper opgepakt.

Ten koste van goede zorg

Daarom komt de VGN nu met een eigen werkwijze voor het veld om de Wzd per 1 januari te gaan uitvoeren. ‘We blijven ons uiterste best doen om onvrijwillige zorg tot het minimum te beperken en blijven veel aandacht houden voor de rechtspositie van de cliënt. Ook vinden we het een goede zaak om regelmatig iemand met een frisse blik te laten meekijken. Dit werkt allemaal mee aan kwalitatief goede en veilige zorg. Maar we gaan de lastendruk niet opvoeren met overbodig werk’, aldus Bluiminck.

Onderdeel kwaliteitsbeleid

Concreet betekent de werkwijze van de VGN dat er op drie punten wordt afgeweken van de wet zoals die er nu ligt. Allereerst wil de VGN de rapportage en analyse daarvan voor de inspectie niet twee keer, maar één keer per jaar uitvoeren. De uitvoering van de Wzd maakt volgens Bluiminck onderdeel uit van het kwaliteitsbeleid en zou ook daarbinnen, jaarlijks, verantwoord moeten worden. ‘Indien nodig zijn de registraties ten alle tijden beschikbaar voor de inspectie, die de informatie kan inzien als ze bij een organisatie op bezoek is’. Daar komt bij dat niemand de registratiesystemen nog op orde heeft, dus volledige rapportages voor de eerste helft van 2020 zullen sowieso niet beschikbaar zijn, aldus Bluiminck. Daarnaast zijn de 9 verschillende vormen van onvrijwillige zorg uitgebreid met 17 subcategorieën. De VGN beperkt zich tot het registreren van de 9 hoofdcategorieën en laat het aan zorgorganisaties zelf of zij gedetailleerder willen registreren.

Focus op onvrijwillige zorg

Er zijn in de wet een aantal uitzonderingen waarbij het stappenplan van de Wzd ook dient te worden toegepast bij vrijwillige zorg. Dat geldt bijvoorbeeld voor vrijheidsbeperkende maatregelen bij mensen die wilsonbekwaam ter zake zijn, waarbij zij geen verzet tonen en de vertegenwoordiger ook akkoord is met de maatregel. ‘Er is sprake van vrijwillige zorg en toch moeten we het stappenplan volgen, denk bijvoorbeeld aan bedhekjes en ligprotheses. Deze zorg komt  ten goede aan de kwaliteit en veiligheid van de zorg’, aldus Bluiminck. Hierin zou de Wzd ook gelijk getrokken worden met de Wet verplichte ggz, waar ook op die manier wordt omgegaan met wilsonbekwame cliënten die zich niet verzetten en waarbij de vertegenwoordiger instemt met de zorg.



Bron: Skipr

Externe links:
Wet zorg en dwang: ‘88 miljoen euro aan extra administratieve lasten’

Typ hier uw zoekopdracht om de site te doorzoeken